คู่สร้างคู่สม : Koosangkoosom

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เข้าชม: 3391|ตอบกลับ: 0

แม่มดแห่งซาเล็ม 2 [คัดลอกลิงค์นี้เพื่อนำไปแบ่งปัน]

Rank: 4

อัพเกรด  13%

โพสต์เมื่อ 13-3-2013 15:14:21 |แสดงทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย เนโกะ เมื่อ 13-3-2013 15:22

เมืองซาเล็มปกครองโดยหลักศาสนาอย่างเข้มงวด ผู้ใดไม่เชื่อฟังอาจต้องอยู่ในขื่อคา หรือถูกโบย ไม่ก็ต้องไปอยู่ที่อื่น ทุกคนต้องมาสวดมนตร์วันอาทิตย์โดยไม่มีข้อยกเว้น โทษทัณฑ์สำหรับผู้ไม่เข้าร่วมคือการขับไล่ ไม่ใช้จากโบสถ์เท่านั้น แต่จากชุมชนทั้งหมดด้วย  จากกระดาษบันทึกที่เป็นไดอารี่จากเด็กสาวในเมืองซาเล็ม ที่ซ่อนอยู่ในผ้านวมเก่าแก่สมัยล่าเมืองขึ้น  ได้บอกเล่าถึงเหตุการณ์ในยุคนั้นที่ถูกเรียกว่า "คำพรรณนาของแมรี่ "  จะข้ามไปหน้าที่เป็นเหตุการณ์ที่เป็นสาเหตุเลย  บันทึกที่ 86 (พฤษภาคม 1660)   " มีคนพบร่องรอยการทำเวทมนตร์ของแม่มด ร่องรอยการปฏิบัติที่น่าขยะแขยงอยู่ในป่า! "    เสียงของท่านสาธุคุณจอห์นสันดังลั่นมาจากธรรมาสน์  ฉันมองไปดูตามแถว  เดบอราห์ เวนห้าซีดเผือดเช่นเดียวกับน้องสาวของหล่อนที่นั่งอยู่ติดกัน ซาราห์ การ์เนอร์ และเอลิซาเบธ เดนนิงก้มลงมองดูเท้าตัวเอง  ข่าวลือมีมาตลอดสัปดาห์แล้ว  มีคนพบร่องรอยของการจุดไฟอยู่ในที่โล่งในป่า  มีขี้เถ้าอยู่บนพื้นดิน   มีโคนเทียนไขเหลืออยู่ และรอยต้มอะไรที่น่ารังเกียจและเหม็นโฉ่ในหม้อมีรากไม้และกบที่ต้มจนเหลือแต่เนื้อขาวโพลน    "นี่ละงานของซาตาน ที่เมืองบูลาห์นี่ หยาบโลนเหลือเกิน! ชั่วช้าลามกนัก! ฉันขอเตือนพวกท่าน พรรคพวกของฉัน เราต้องระวังตัวกันให้มากขึ้น! ต้องคอยเฝ้าดูเสมอ เจ้าปีศาจร้ายกับพรรคพวกของมันมาอยู่รอบๆพวกเราแล้ว แม้กระทั่งที่บูลาห์นี่! (ท่านคงกำลังหมายถึงเมืองในพระคัมภีร์ คำที่ใช้แทนเมืองซาเล็ม ) พวกมันกระโดดโลดเต้นและร้องกันเสียงขรมอยู่ในป่า ทำพิธีนอกศาสนาของพวกมันห่างจากบ้านของพระผู้เป็นเจ้าไม่ถึงไมล์ "         ท่านกำลังพูดถึงชาวอินเดียนแดง ท่านพูดต่อไปเตือนในเรื่องที่ท่านพูดถึง เตือนว่าพวกมันอยู่ทุกหนแห่ง อาศัยอยู่ทั่วป่า หาได้ง่ายเหมือนกับเห็บในสุนัข การที่เรามองไม่เห็นมันทำให้พวกมันมีอันตรายมากขึ้นพวกมันคือเครื่องมือของปีศาจร้าย  ร่วมมือกับปีศาจร้ายนั้นเองทีเดียว มันตั้งใจขับไล่พวกเราออกไปจากสถานที่ที่เรามีสิทธิ์อยู่ในดินแดนนี้   ท่านสั่งให้มียามคอยดูแลหมู้บ้านของเรา  โดยให้พวกผู้ชายถือปืนคาบศิลาเดินทั่วไปในป่า     ฉันแลเห็นสาวๆเหล่านี้สูดลมเห็มใจเข้าอีก (อายุ 9 กับ12และ 14ปี) พวกหล่อนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ หรับตาลงสวดมนตร์ขอบคุณพระเจ้าอยู่เงียบๆ ฮันนาห์ก็ยิ้มแหยๆกับพี่สาวของหล่อน แล้วลงมือเล่นตุ๊กตาที่วางอยู่บนตัก                    บันทึกที่ 93 (น่าจะประมาณเดือนกรกฏาคม 1660 )   แน่นอนทีเดียว เดบอราห์กับฮันนาห์  เวนถูกสอบถาม และก็แน่นอนทีเดียว คนทั้งสองได้นัดแนะแต่งเรื่องเหมาะๆกันไว้แล้ว หล่อนทั้งสองมีคำเตือนและเวลาพอที่จะทำเช่นนั้นได้      เรื่องของพวกหล่อนมีอยู่ว่า   หลายวันมาแล้วทั้งสองคนไปเดินเล่นกันในป่า  ทันใดนั้นก็รู้สึกร้อนขึ้นมาจนทนไม่ไหว จึงถอดเสื้อผ้าบางชิ้นออก  อ๋อ ใช้แล้วมันคือกระโปรงชั้นในตัวหนึ่งและหมวกแก๊ปใบหนึ่งที่พบในป่านั้นแหละ  หล่อนทั้งสองเดินต่อไปจนเหน็ดเหนื่อยอย่างยิ่ง และในชั่วขณะนั้นจึงหลงลืมเผอเรอมิได้เอาเสื้อผ้าออกมาจากป่า    พวกเขาเชื่อเด็กสาวทั้งสองคนนี้ แน่ละ ต้องเชื่อสิ เพราะทั้งสองคนเป็นหลานสาวของเจโธร เวน และเขาเป็นผู้มีอำนาจคนหนึ่งในเมืองนี้    (มีต่อกลัวหน้าไม่พอ)
ไฟล์แนบ: คุณจำเป็นต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะสามารถดูและดาวน์โหลดไฟล์แนบได้ หากยังไม่มีแอคเคานต์หรือยังไม่ได้เป็นสมาชิก กรุณาสมัครสมาชิก
เพื่อน (0)

Archiver|คู่สร้างคู่สม : Koosangkoosom

GMT+7, 23-9-2017 18:21 , Processed in 0.053541 second(s), 17 queries .

Powered by Discuz! X2

© 2001-2011 Comsenz Inc. Thai Language by DiscuzThai.com

TOP