คู่สร้างคู่สม : Koosangkoosom

 ลืมรหัสผ่าน
 สมัครสมาชิก
ค้นหา
เข้าชม: 16634|ตอบกลับ: 27

เมื่อผีบ้านขายฉันให้กับผีป่า [คัดลอกลิงค์นี้เพื่อนำไปแบ่งปัน]

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.12%

โพสต์เมื่อ 26-5-2013 18:35:38 |แสดงทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย miyao เมื่อ 29-5-2013 22:37


       ฉันเกิดมา ณ ดินแดน ที่ห่างไกลความเจริญ ไร้ซึ่งแสง สี เสียง เป็นดินแดนที่ไกลปืนเที่ยงจริงๆ
บ้านอยู่ติดเขตป่าเขาลำเนาไพร ที่ต้องใช้แสงตะเกียงแทนแสงไฟนีออน ไม่มีรถ มีแต่เกวียน
ที่ใช้วัว เป็นผู้นำทาง และขนย้ายสิ่งของ บรรทุกของ นับว่ากันดารมากๆ
เมื่อแม่ต้องมาแยกทางกับพ่อ ในขณะที่ฉันอยู่ในครรภ์แม่เพียงสี่เดือน
เพียงเพราะเหตุผลที่ว่า แม่ฉันจน ส่วนพ่อเป็นคนร่ำรวยในหมู่บ้าน

ฉันลืมตามองโลก โดยไม่มีพ่อ  แม่เลี้ยงฉันมาเพียงลำพัง พร้อมๆกับเลี้ยงน้องของแม่ไปด้วย
ตอนนั้นยายได้กำเนิดลูกสาวคนเล็ก ซึ่งมีศักดิ์เป็นน้าสาวของฉัน ถึงแม้ว่าฉันจะเกิดก่อน หนึ่งเดือนก็ตาม
เพราะตามหลักก็ต้องนับกันอย่างนี้อยู่แล้ว วันไหนแม่ไปทำงาน ก็ฝากฉันให้ยายเลี้ยง
ฉนั้น ฉันจึงมีแม่สองคนพร้อมๆกัน เพราะฉันดื่มกินน้ำนมของยายมาตั้งแต่เกิด ฉันรักยายมากๆ
เท่าๆกับรักแม่ ตอนเด็กๆ ฉันจะนุ่งแต่ผ้าถุงผืนเดียว เป็นผ้าทอ ลายพื้นเมืองตัดผมหน้าม้า
ไม่่ใส่เสื้อ ฉันเป็นที่รักของยาย ของตา และของน้าชายมากๆ


      อ้อ...ลืมบอกไปว่า ตอนฉันเกิด แม่ได้แต่งงานใหม่แล้ว ซึ่งตอนนี้ท่านเป็นพ่อเลี้ยงของฉัน
ซึ่งฉันรักท่านมากกว่าพ่อแท้ๆของตัวเอง เพราะพ่อฉันท่านไม่มาดูดำดูดีในตัวฉันเลยในตอนนั้น
แต่อยากมาได้ฉันเมื่อฉันโตเริ่มเข้าเรียนแล้ว ฉันเลยไม่สนิทกับพ่อแท้ๆ แต่จะสนิทกับพ่อเลี้ยงมากกว่า
พ่อเลี้ยงมาชอบแม่  เกิดความเห็นใจแม่ และขอดูแลแม่ ตั้งแต่ฉันอยู่ในครรภ์ได้หกเดือน
แล้วอยู่มาวันหนึ่ง จำได้ว่าตอนนั้นอายุน่าจะประมาณห้าขวบ  พ่อกับแม่ได้ไปทำไร่ถั่ว

ทิ้งให้ฉันอยู่บ้านคนเดียว ด้วยความที่คิดว่าอยู่บ้านคนเดียวมันเหงา และไม่มีเพื่อน
ก็เกิดความคิดตามประสาเด็กๆ นุ่งผ้าถุงผืนเดียว เสื้อไม่ใส่ ถือมีดพร้าไปหนึ่งด้าม  เดินไปที่ไร่เพียงลำพัง
ฉันจำได้ว่าเคยมาครั้งหนึ่งแล้ว เส้นทางก็แค่เส้นเดียว เดินไปสุดทางก็จะเห็นไร่ถั่วลิสงแล้ว

ไม่น่าจะยากเย็น (ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาเช้า น่าจะประมาณ สิบโมงเช้า) ก่อนไปก็บอกน้าสาวไว้แล้ว
ว่าจะไปหาแม่ เดินไปยังไงก็ไม่ยอมถึงซะที ทำไมมันไกลอย่างนี้นะ จนตะวันเริ่มขึ้นตั้งมาอยู่ตรงหัว
ก็ไม่เห็นว่าจะถึงซะที  หิวข้าวก็หิว ก็เดินไปเรื่อยๆ ไม่เห็นจุดหมายปลายทาง
   

ฝันให้ไกล..........ไปให้ถึง.

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.12%

โพสต์เมื่อ 26-5-2013 18:35:59 |แสดงทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย miyao เมื่อ 29-5-2013 22:35

    แล้วก็มาเจอคุณลุงคนหนึ่ง ท่านถามฉันว่าจะไปไหน ก็บอกไปว่าจะไปหาพ่อกับแม่
ท่านก็บอกว่ามันเลยเส้นทางมาแล้ว ให้ย้อนกลับไปนะ เดินย้อนไปอีกนิดก็จะถึง ฉันก็รับคำ
แล้วระหว่างทางก็เจอไม้แห้งท่อนหนึ่ง คิดว่ามันน่าจะเอาไปเป็นฝืนให้พ่อกับแม่ได้ ก็ทำการแบกมันไว้บนบ่า
แล้วเดินย้อนมาตามที่คุณลุงแนะนำ แต่ก็ไม่ยอมถึงสักที หิวข้าวด้วย เริ่มจะร้องไห้แล้ว
ก็พอดี มีผู้หญิงสาวสวยใส่ชุดไทย จำได้ติดตาไม่เคยลืม ชุดทีผู้หญิงคนนั้นสวมใส่ เป็นชุดไทยสีเขียว
มีสไบสีเหลืองทองห่มที่ไหล่ ปล่อยผมยาวสลวย สวยมากๆ เดินเข้ามาถามว่า เดินมาเท้าเปล่าๆ
ไม่เจ็บหรอกหรือลูก ฉันก็บอกไปว่าไม่เจ็บ แต่...หิวมากกว่า เธอถามมาว่าจะไปไหน ฉันก็บอกจะไปหาพ่อกับแม่
พี่รู้จักไหม? พอจะนำทางได้ไหม เธอบอกว่ารู้จักสิ เดี๋ยวจะพาไป แล้วฉันก็ได้กินข้าวห่อ ที่ไม่รู้ว่าเธอเอามาจากไหน???
พอกินเสร็จ ก็ขอให้เธอมาส่ง พอเดินมาได้สักระยะ เธอเริ่มพูดว่า หนูน่ารักมากๆ ฉันไม่มีลูก ไปอยู่กับฉันนะ
ฉันก็บอกไม่ได้ เดี๋ยวพ่อกับแม่เป็นห่วง ท่านไม่มีใครนอกจากหนูคนเดียว ณ เวลานั้น ฉันเริ่มที่จะจำอะไรไม่ได้แล้ว

เขาพูดอะไรอีกก็ไม่รู้เรื่อง รู้แต่ว่าเธอพาฉันเดินไป เดินไป อย่างไร้จุดหมาย จนพลบค่ำ

         ขอย้อนมาที่ทางบ้านนะคะ เมื่อทางบ้านรู้ว่าฉันไปหาพ่อกับแม่ ยายก็ตามไปที่ไร่ เพื่อไปถามพ่อกับแม่ว่า
ฉันมาที่นี่ไหม ??? พ่อกับแม่บอกไม่เห็น เวลานั้น บ่ายสามโมงแล้ว (เรื่องนี้ พ่อกับแม่ และทุกๆคนที่เกี่ยวข้อง
ต่างก็มาบอกเล่าให้ฉันฟังทีหลัง ทั้งตอนที่ฉันยังเด็กๆ และตอนฉันโตเป็นสาวแล้ว)
เมื่อทุกคนหาฉันไม่เจอ จึงลงความเห็นว่า ฉันต้องหลงทางแน่ๆ ทุกคนออกตามหากันจ้าระหวั่น
ไปทุกๆที่ ทุกๆเสันทาง ที่คิดว่าฉันน่าจะเดินผ่าน แต่ก็ไร้วี่แวว จนเลยเวลาวัวควายเข้าคอก

ทุกคนก็หาฉันไม่เจอ ผู้ใหญ่บ้านเลยป่าวประกาศ ขอแรงเพื่อนบ้านทั้งหมู่บ้านช่วยกันค้นหา
ฉันเหมือนได้ยินมีเสียงเรียก เรียกชื่อของฉัน.. "หลีก "....... "โม๊ะ" ......ในวัยเด็ก ฉันจะมีชื่อเรียกอย่างนี้
ชื่อ"หลีก" เป็นชื่อที่ยายตั้งให้ ส่วนชื่อ "โม๊ะ" เป็นชื่อที่ตาเรียกฉัน ฉันมีชื่อว่าหลีก เพราะพ่อหลีกทางกับแม่
เลยเป็นที่มาของชื่อ ส่วนชื่อ "โม๊ะ" นั้น ไม่เข้าใจว่าทำไมตาถึงเรียกอย่างนั้น ทุกวันนี้ยังคาใจอยู่เลย


    มาต่อค่ะ....ฉันได้ยินเสียงเรียกจากหลายๆเสียง ดังก้องไปทั่วป่า ฉันขานรับ ขานรับทุกถ้อยเสียงที่เรียก
แต่...ไม่มีใครได้ยินเสียงของฉันเลย แล้วหญิงในชุดไทย ก็เอาฉันไปกอด แล้วบอกอย่าขานเสียงรับ
เจ้าป่าเจ้าเขา จะมาเอาตัวไป ทีนี้ฉันก็ปล่อยโฮ.....ร้องเรียกหา แม่ .....แม่....จ๋า.....ช่วยหนูด้วย
แม่จ๋า.....แม่จ๋า..... ไร้เสียงแม่ ไร้เสียงผู้คนที่กึกก้องไปทั่วป่า มีแต่เสียง ริ่งไร ร่ำร้องระงม กลางป่าใหญ่
เมื่อ...ทุกคนหาฉันไม่เจอ ก็ต้องพึ่งพา ร่างทรงองค์เจ้า ร่างทรงบอกว่า ผีบ้านขายฉันให้กับผีป่า
ให้ทำการย้ายบันไดบ้านอันเก่าทิ้ง แล้วทำอันใหม่ขึ้นมา แล้วให้หาก่อนที่จะสิ้นสุดเวลาของเที่ยงคืน
ของคืนนี้ ถ้าหาไม่เจอ ก็ต้องทำใจ แล้วร่างทรงจะช่วยเหลืออีกแรง โดยการแพ่งภายในช่วย
บอกตำแหน่ง ที่ผีป่าเอาฉันไปซ่อน ทุกคนบอกว่าเจอรอยเท้าของฉัน แล้วก็หาย เดินไปห้าก้าวก็เจอ
แต่พอเดินไปอีกก็หาย จะเป็นแบบนี้ตลอดเส้นทางเดิน (พื้นป่า เป็นดินเหนียว) แล้ววันนั้น ฝนตกหนัก
ทั้งฝนทั้งลม จึงทำให้เห็นรอยเท้าที่ฉันเดิน ถ้าหาฉันไม่เจอในคืนนี้ ฉันคงต้องตายไปแล้วอย่างแน่นอน
พ่อปู่ (สามีของน้องสาวยาย ฉันจะเรียกท่านว่าพ่อปู่ เพราะท่านเป็นคนที่พบฉันเป็นคนแรก )
ท่านมีคาถาอาคม ท่านก็แพ่งป่า ปากก็ว่าคาถาอาคมไปด้วย (ฉันมารู้จากปากท่านทีหลัง เมื่อโตแล้ว)
ท่านเห็นฉันแบบลางๆเลือนๆ แล้วก็หาย เป็นอย่างนี้ตลอด ท่านจึงได้เกณฑ์พักพวกที่เคยบวชเรียนมา
ช่วยกันว่าคาถาเปิดป่า เป็นนานสองนาน กว่าที่ป่าจะเปิด ลมเริ่มสงบ ฝนเริ่มซา แล้วพ่อปู่ก็เห็นฉัน
ฝันให้ไกล..........ไปให้ถึง.

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.12%

โพสต์เมื่อ 26-5-2013 18:40:43 |แสดงทั้งหมด
เห็นฉัน.... นอนคุ้ดขู้อยู่กลางดินกลางทรายในป่าใหญ่ ท่านเข้ามาโอบกอด พร้อมเรียกขวัญฉัน
ให้ขวัญมาอยู่กับเนื้อกับตัว " ขวัญเอ๋ย.....ขวัญมา....มาอยู่กับเนื้อกับตัวนะลูกเอ๋ย....."
ทุกคนหาฉันพบเมื่อตอนประมาณสามทุ่มของคืนนั้น ฉันเกือบเอาชีวิตไม่รอด เกือบต้องตายจากโลกนี้ไป
เพียงเพราะผีบ้านขายฉันให้กับผีป่า นี่เป็นเรื่องจริง ที่เกิดขึ้นกับฉันในวัยเด็ก ซึ่งฉันจำได้บ้างในบางขณะ
และ จากปากบอกเล่าของพ่อปู่ พ่อ,แม่ และทุกๆคนที่ติดตามหาฉันในตอนนั้น
ฉันดีใจมากๆ ที่ทุกคนหาฉันจนเจอ บุญคุณอันใหญ่หลวงครั้งนี้ มันมากมายมหาศาลจริงๆ
ถ้าไม่มีพ่อปู่ และเพื่อนบ้าน ฉันคงจะไม่ได้มาเขียน เรื่องราวในครั้งนั้น ให้ทุกๆคนได้อ่านกัน
และนี่คือครั้งแรก ที่ฉันเกือบต้องมาจบชีวิต ณ กลางป่าใหญ่

******************************************************************
ปล. ครั้งที่สองที่เกือบเอาชีวิตไม่รอดจะตามมาค่ะ พร้อมกับความซน ความดื้อของสาวเมืองรถม้าคนนี้
และพร้อมชื่อเสียงเรียงนามที่ทุกคนเรียกฉันว่า "หมิว"


*หมายเหตุ
ผีบ้านผีเรือน มีลักษณะต่างจากผีทั่วไป คือจะอยู่ในรูปของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่เจ้าบ้านเคารพกราบไหว้ จะคอยคุ้มครองผู้อยู่อาศัยในบ้าน ในสังคมไทยเมื่อถึงเทศกาลเช่นปีใหม่หรือวันเกิด เจ้าบ้านที่มีความเชื่อจะทำการเซ่นไหว้ เชื่อว่ามีลักษณะรูปร่างจะเหมือนคนปกติ ใส่ชุดไทย บ้างก็ว่าผีบ้านคือผีประจำหมู่บ้าน ส่วนผีเรือนก็คือผีประจำเหย้าเรือน และเรียกรวมกันว่าผีบ้านผีเรือน

*หมายเหตุ
ผีป่า ในป่าจะมีผีป่า ผีป่านิสัยไม่ค่อยดีนัก บางทีก็จะมาในรูปร่างต่างๆ เช่นนกที่สวยงาม กระต่าย หรือผู้หญิงสวย หากคุณพบผู้หญิงสวยเดินอยู่ในป่าคนเดียว ต้องระวังอย่าไปทักทายให้เดินผ่านไป อาจจะเป็นผีป่ามาหลอก ซึ่งถ้าเชื่อและตามไปอาจจะมีอันตรายถึงชีวิตได้
ฝันให้ไกล..........ไปให้ถึง.

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.03%

โพสต์เมื่อ 26-5-2013 18:51:05 |แสดงทั้งหมด
อ่านไประทึกไปค่ะพี่เหมียว เคยเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับยายตอนที่แกยังเด็กอยุ่ค่ะ
แกเล่าให้ฟังยังคิดเลยว่ามันเป็นไปได้เหรอ จนเมื่อหนูประมาณ ป.๔ ก็มีคนในหมู่บ้านหายไปค่ะ
หากันนานสองนานก็ไม่เจอ ไปเจอแกนอนอยู่ใต้ต้นไม้อะไรสักต้นนี่แหละ คนเฒ่าคนแก่บอกผีซ่อนค่ะ
อันนินทากาเลเหมือนเทน้ำ ไม่ชอกช้ำเหมือนเอามีดมากรีดหิน

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.05%

โพสต์เมื่อ 26-5-2013 19:00:58 |แสดงทั้งหมด
เข้ามาฟังเรื่องที่หมิวเล่าแล้วมันหน้ากลัวเหมื่อนกันนะ..

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.12%

โพสต์เมื่อ 26-5-2013 22:32:45 |แสดงทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย RinRin เมื่อ 26-5-2013 20:51
อ่านไประทึกไปค่ะพี่เหมียว เคยเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นก ...

พ่อปู่แกบอกว่า เขาเห็นพี่ แล้วยื่นมือไปจับ แต่จับไม่ได้
จับแล้วหาย จับแล้วหาย เห็นรางๆว่าเป็นตัวเรา
พี่จะรักพ่อปู่มากๆ เพราะท่านได้ให้ชีวิตใหม่กับเรา
เรื่องนี้ ไปเมืองไทยครั้งไหน ก็โดนเอามาพูดมาเล่ากันทุกครั้ง
โดยเฉพาะแม่พี่ จะพูดถึงเรื่องนี้ตลอดเลยค่ะ
ท่านบอกให้พี่ไปกราบไหว้ทุกๆคน ที่ช่วยชีวิตพี่ไว้ได้ในครั้งนั้น
แล้วพี่ก็รักและเคารพทุกๆคนที่ช่วยให้พี่ได้มามีตัวตนถึงทุกวันนี้
ฝันให้ไกล..........ไปให้ถึง.

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.11%

โพสต์เมื่อ 26-5-2013 22:37:54 |แสดงทั้งหมด
อ่านไปลุ้นไป สมัยก่อนมีเรื่องลึกลับเนาะ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อนะเหมียว
คิดบวกคือหนทางแห่งความสุข

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.12%

โพสต์เมื่อ 26-5-2013 22:41:21 |แสดงทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย 108 เมื่อ 26-5-2013 21:00
เข้ามาฟังเรื่องที่หมิวเล่าแล้วมันหน้ากลัวเหมื่อนกั ...

โบราณท่านว่าไว้ เข้าป่าเขาลำเนาไพร ถ้ามีเสียงเรียก โดนไม่เห็นตัว อย่าขานตอบ
หรือ เป็นคนที่ไม่ใช่ในพื้นที่ หรือคนแปลกหน้า ก็อย่าไปทัก ในป่ามันลี้ลับมากมายค่ะ

พ่อเพื่อนไปหายิงสัตว์ป่ากับเพื่อน ไปกันหลายๆคนมาก ก็ซุ่มยิงสัตว์ป่ากันอยู่
แล้วทีนี้ ลุงที่ชื่อโรจน์  ก็เห็นหมูป่าคลานออกมา จากป่า
ก็เหนี่ยวไกลยิงทันที พอหมูป่าล้มลงเท่านั้นแหล่ะ กลายเป็นพ่อของเพื่อนค่ะ
กระสุนตัดขั้วหัวใจ สิ้นใจทันที ทุกคนในที่นั้น ยืนยันหนักแน่นว่า
เห็นเป็นหมูป่าคลานออกมาจากพุ่มไม้ น่ากลัวค่ะ ในป่าดงดิบเราไม่สามารถรับรู้สิ่งลี้เร้นได้
ฝันให้ไกล..........ไปให้ถึง.

Rank: 6Rank: 6

อัพเกรด  25.95%

โพสต์เมื่อ 27-5-2013 01:08:21 |แสดงทั้งหมด
เชื่อล้านเปอร์เซ็นค่ะกับเรื่องลี้ลับแพงพวยเจอมากับตัว..แต่ของหมิว(ไม่รู้เป็นพี่รึน้องเนาะขอเป็นเพื่อนไปก่อนเด้อ) ตื่นเต้นกว่า ชอบค่ะชอบ ขออีกเยอะยาวค่ะ
ป.ล. แพงพวยจะ 43 เต็มเดือนตุลานี้ค่ะ

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.05%

โพสต์เมื่อ 27-5-2013 10:34:36 |แสดงทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย miyao เมื่อ 26-5-2013 22:41
โบราณท่านว่าไว้ เข้าป่าเขาลำเนาไพร ถ้ามีเสียงเรียก ...

เราเชื่อนะหมิว..เพราะเคยได้ยินบ่อยฯที่เขาไปหาสัตว์ป่าแล้วไปยิงกันเอง!! สมัยก่อนที่อยู่สวนยางมีสองคนที่อยู่ในหมู่บ้านไปแบบนั้นและ..แต่..คนละครั้งคนละที่กัน.

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0%

โพสต์เมื่อ 27-5-2013 14:03:57 |แสดงทั้งหมด
อ่านไปก้อลุ้นระทึกตามไปด้วย เชื่อว่ามีจริงเพราะสม้ยก่อนเรื่องลี้ลับเยอะส่วนตัวเคยโดนผีหลอกกับเพื่อนวิ่งหนีกันตับแล่บมาแล้วค่ะ คุณเหมียวหรือคุณหมิวดีคะ

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.03%

โพสต์เมื่อ 27-5-2013 16:49:17 |แสดงทั้งหมด
แถวทางบ้านพี่ติ๋ม ก็เชื่อน่ะสมัยเป็นเด็กๆมีแต่เรื่องน่ากลัวเคยโดนผีหลอก มาแล้วเหมือนกันจ้ะหมิว เบื้อ..มันน่ากลัวจริงๆ
มาอีกแล้วสวัสดีอีกครั้งปีใหม่นี้ไปเที่ยว ...

Rank: 6Rank: 6

อัพเกรด  29.45%

โพสต์เมื่อ 27-5-2013 17:06:00 |แสดงทั้งหมด
เชื่อค่ะ เพราะเด็กๆ จิตใจจะสะอาด เราจะสัมผัสกับสิ่งแบบนี้ได้ค่ะนัทเชื่อแบบนั้นค่ะ แต่พอโตขึ้น กิเลสมากขึ้น เหมือนว่าเราจะสัมผัสกับสิ่งเร้นลับเหล่านนั้นได้น้อยลง

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.12%

โพสต์เมื่อ 27-5-2013 21:50:27 |แสดงทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย Peterson เมื่อ 27-5-2013 00:37
อ่านไปลุ้นไป สมัยก่อนมีเรื่องลึกลับเนาะ ไม่เชื่อก็ต ...

เรื่องนี้โด่งดังไปทั้งหมู่บ้านเลยล่ะเกตุ ตอนที่พบตัวเรา
พ่อปู่บอกว่าเรานอนหลับเป็นตายเลย ไม่รู้สึกตัวเลย
พอเจอตัวเรา พ่อแม่และญาติๆก็ทำพิธีรับขวัญ และทำตามประเพณีความเชื่อของชาวเหนือ
ฝันให้ไกล..........ไปให้ถึง.

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.12%

โพสต์เมื่อ 27-5-2013 21:56:01 |แสดงทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย แพงพวย เมื่อ 27-5-2013 03:08
เชื่อล้านเปอร์เซ็นค่ะกับเรื่องลี้ลับแพงพวยเจอมากับ ...

หมิว 41 ปีค่ะ แล้วแต่คุณแพงพวยจะกรุณาเรียกอย่างไรก็ได้ค่ะ
เรื่องนี้เหมียวมีผู้มีพระคุณเยอะเลยค่ะ ทั้งหมู่บ้านเลย และหมิวก็รู้สึกดีใจมากๆ
ถ้ากลับไปเที่ยวเมืองไทย แล้วเจอผู้มีพระคุณ ที่ช่วยชีวิตหมิว ให้ได้มามีตัวตนจนถึงตอนนี้
ฝันให้ไกล..........ไปให้ถึง.

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.12%

โพสต์เมื่อ 27-5-2013 22:02:24 |แสดงทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย มายานะ เมื่อ 27-5-2013 16:03
อ่านไปก้อลุ้นระทึกตามไปด้วย เชื่อว่ามีจริงเพราะสม้ ...

เรียกอย่างไหนก้ไดค่ะ แล้วแต่คุณมายานะค่ะ ใช้ได้ทั้งสองชื่อค่ะ
คุณมายานะเอาเรื่องนี้มาเขียนให้อ่านบ้างสิคะ อยากอ่านค่ะ เรื่อง วิ่งหนีผี ดีไหมค่ะ??
ฝันให้ไกล..........ไปให้ถึง.

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.12%

โพสต์เมื่อ 27-5-2013 22:06:23 |แสดงทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย ติ้ม เมื่อ 27-5-2013 18:49
แถวทางบ้านพี่ติ๋ม ก็เชื่อน่ะสมัยเป็นเด็กๆมีแต่เรื่ ...

จัดมาให้หน่อยค่ะพี่ติ๋ม อยากอ่านเรื่องผีหลอกของพี่ติ๋มค่ะ
ฝันให้ไกล..........ไปให้ถึง.

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.12%

โพสต์เมื่อ 27-5-2013 22:09:06 |แสดงทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย คนไกล เมื่อ 27-5-2013 19:06
เชื่อค่ะ เพราะเด็กๆ จิตใจจะสะอาด เราจะสัมผัสกับสิ่ง ...

พี่เคยโดนผีอำ แล้วก็ผีเข้าสิงด้วยค่ะ แถวๆบ้านตอนนี้ก็ยังมีเรื่องลี้ลับ แบบนี้อยู่เสมอๆ
ฝันให้ไกล..........ไปให้ถึง.

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0%

โพสต์เมื่อ 28-5-2013 09:24:23 |แสดงทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย miyao เมื่อ 27-5-2013 22:02
เรียกอย่างไหนก้ไดค่ะ แล้วแต่คุณมายานะค่ะ ใช้ได้ทั้ ...

เขียนไม่ค่อยเก่งค่ะคุณเหมียว เป็นคนชอบอ่านค่ะไม่ค่อยชอบเขียนและก้อชอบคุยมากกว่าค่ะ รออ่านของท่านอื่นดีกว่าค่ะน่าจะสนุกกว่านะค่ะ

โพสต์เมื่อ 28-5-2013 22:06:36 |แสดงทั้งหมด
เล่าเรื่องได้สนุกตืนเต้นปนสยองขวํญมากครับ
เรื่องในวัยเด็กของคุณเหมียวอ่านแล้วสนุกอ่านจนเพลินเลย
และก็เขียนเล่าได้ดีด้วย ลำดับเรื่องอย่างเป็นขั้นตอนเหมือนได้อ่านหนังสือ

          เรื่องลี้ลับเป็นเรื่องที่ใครไม่เชื่อก็ไม่ควรลบหลู่ครับ
ผมอ่านเรื่องนี้แล้วเดิมกลัวผีมาก  ตอนนี้ยิ่งกลัวหนักเลยละ คือเป็นคนขวัญอ่อนน่ะครับ

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.09%

โพสต์เมื่อ 29-5-2013 01:10:03 |แสดงทั้งหมด
ohhhhh pee miyao sayong khwan

Rank: 6Rank: 6

อัพเกรด  56.85%

โพสต์เมื่อ 29-5-2013 11:29:13 |แสดงทั้งหมด
สมัยเด็กๆพี่ก็เจอ แต่เป็นแบบมาให้เห็นชัดๆเลย ทุกคนในบ้านก็โดนเพราะแม่ว่าเราไปปลูกบ้านคร่อมหลุมเข้าไว้ เลยต้องรื้อบ้านออกคะ ทุก
    

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.12%

โพสต์เมื่อ 29-5-2013 20:43:52 |แสดงทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย alandemoor เมื่อ 29-5-2013 00:06
เล่าเรื่องได้สนุกตืนเต้นปนสยองขวํญมากครับ
เรื่องใน ...

เหมียวเคยโดนผีเข้าสิงด้วยค่ะ เพราะตอนนั้นขวัญอ่อน
แบบว่าอกหักในรักแรก เลยซึมเศร้าไปพักหนึ่ง ขวัญมันเลยกระเจิดกระเจิง
ผู้ชายสามคนยังเสู้แรงตัวเหมียวไม่อยู่ ต้องพึ่งพระมาถอนเลยล่ะค่ะ
ฝันให้ไกล..........ไปให้ถึง.

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.12%

โพสต์เมื่อ 29-5-2013 20:45:05 |แสดงทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย pailin1976 เมื่อ 29-5-2013 03:10
ohhhhh pee miyao sayong khwan

น้องพลอย สยองขวัญมากๆ เกือบสิ้นชื่อไปแล้วไหมล่ะ
ฝันให้ไกล..........ไปให้ถึง.

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.12%

โพสต์เมื่อ 29-5-2013 20:47:54 |แสดงทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย khunkhem เมื่อ 29-5-2013 13:29
สมัยเด็กๆพี่ก็เจอ แต่เป็นแบบมาให้เห็นชัดๆเลย ทุกคนใ ...

เท่าๆที่ฟังจากแม่เล่ามา ที่ไปหาร่างทรง ท่านบอกว่า บันไดบ้านมันถูกต้องนาะค่ะ
แบบไปเอาบันไดเก่าๆโบราณ มาใช้ มันเลยเกิดเรื่องขึ้น เหมียวดังไปทั่วหมู่บ้านเลยค่ะ
ฝันให้ไกล..........ไปให้ถึง.

Rank: 8Rank: 8

อัพเกรด  0.09%

โพสต์เมื่อ 30-5-2013 00:25:23 |แสดงทั้งหมด
ต้นฉบับโพสต์โดย miyao เมื่อ 29-5-2013 20:45
น้องพลอย สยองขวัญมากๆ เกือบสิ้นชื่อไปแล้วไหมล่ะ ...

tha pen ploy wing 4x100 leaw

Rank: 6Rank: 6

อัพเกรด  79.25%

โพสต์เมื่อ 2-6-2013 15:51:59 |แสดงทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Tim เมื่อ 2-6-2013 15:53

เล่าเรื่องได้สนุกตืนเต้นปนสยองขวํญมากครับ
เรื่องในวัยเด็กของคุณเหมียวอ่านแล้วสนุกอ่านจนเพลินเลย
และก็เขียนเล่าได้ดีด้วย ลำดับเรื่องอย่างเป็นขั้นตอนเหมือนได้อ่านหนังสือ

          เรื่องลี้ลับเป็นเรื่องที่ใครไม่เชื่อก็ไม่ควรลบหลู่


เห็นด้วยกับความคิดเห็นนี้จ๊ะน้องหมิว

Rank: 4

อัพเกรด  38.8%

โพสต์เมื่อ 2-9-2013 04:47:12 |แสดงทั้งหมด
ไม่เอาๆค่ะพี่เหมียว น้องหยองไม่อยากอ่าน  บรือ!! อยากอ่านเรื่องสนุกได้ไหมคะ
เพื่อน (0)

Archiver|คู่สร้างคู่สม : Koosangkoosom

GMT+7, 23-9-2017 18:21 , Processed in 0.071786 second(s), 16 queries .

Powered by Discuz! X2

© 2001-2011 Comsenz Inc. Thai Language by DiscuzThai.com

TOP