สมัครสมาชิก เข้าสู่ระบบ
คู่สร้างคู่สม : Koosangkoosom หน้าแรก

Herzlich Willkommen.... http://koosangkoosom.com/?18 [รายการโปรด] [คัดลอก] [แบ่งปัน] [RSS] เกิดเป็นคนต้องดิ้นรนและขนขวายผู้ที่มีความพยายมผู้นั้นจะประสบความสำเ ...

บล็อก

อยากเล่าไปเรื่อยเปื่อย อาจมีสาระ และประโย ...

ความนิยม 26เข้าชม/อ่าน 3547 ครั้ง 10-5-2012 21:11 |เลือกหมวดหมู่:ชีวิตกับความอิสระ| Germany

 
วันนี้พอจะมีเวลา เลยอยากจะมาเล่าเรื่องใกล้ตัว และงานที่ทำอยู่ ให้เพื่อนๆได้อ่านกันค่ะ
และหวังว่าคงจะเป็นประโยชน์สำหรับใครหลายคน และไร้สาระสำหับใครหลายคน
หลังจากที่ไม่ได้เขียนบล็อกมานานพอสมควร เนื่องจากตอนนี้แก่ลงมาก นั่งนานไม่ค่อยได้
จะเพราะอาการปวดต้นคอ หัวไหล่ จะเกิดขึ้นทันที มันจะรู้สึกปวดพอรำคาญ
ไม่ได้ปวดมากแต่ถ้าเราเปลื่ยนท่านั่งและเปลื่ยนกิริยาบท ไปทำอย่างอื่น มันก็จะหายไปเหมือนปรกติ
เพาะฉะนั่นเราต้องรักษาให้ดีตามที่หมอสั่ง เพราะเราอายุมากขึ้น โรคภัยต่างๆจะย่างกลายเข้ามาหา
แบบไม่ต้องถามและไม่ต้องเชิญ  คนเรา ต่อให้คุณมีเงินมีทอง  ร่ำรวยล้นฟ้า มีทุกสิ่งทุกอย่าง
ถ้าเรามีโรคประจำตัวและสุขภาพไม่ดี  รับรองว่าเราจะไม่มีความสุขอย่างแน่นอน 
 
ความไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสร็ฐ  อันนี้เรื่องจริง
 
 
 
เกริ่นมาซะยาว เข้าเรื่องเลยก็แล้วกันนะค่ะ
 
เมื่อวัน ศุกร์ที่ 4 พฤษภาคม 2555 ที่ผ่านมา เป็นวันที่ท่านรองผู้อำนวยการโรงเรียน ระยองวิทยาคม
ได้นัดเหล่าบรรดา ผู้ประกอบการร้านค้า เจ้าของร้าน ( คริๆ ต้องเรียกให้ดูดีหน่อยค่ะ )
หรือที่เรียกกันแบบชาวบ้านว่า แม่ค้า นั่นเองค่ะ ให้ไปประชุม เพื่อ ทำสัญญาเช่าร้านต่อ
พร้อมชำระเงินค่าเช่ารายปี จำนวน 6.000 บาท แต่จะแบ่งชำระต่อเทอมๆละ 3.000 บาท 
ส่วนค่าเช่ารายวันๆละ 90 บาท  เฉพาะวันที่ขายหรือวันทำการเท่านั้น
จะต้องชำระทุกวันศุกร์หรืออาทิตย์ละครั้ง รามอาทิตย์ละ 450 บาท
 
 
ปกติแล้วเราจะต่อสัญญากันปีต่อปี  และได้พูดคุยเรื่องราวต่างๆ ปัญหาที่เกิดขึ้น
และที่สำคัญ ผู้ประกอบการ ต้องทำงานอยู่ภายใต้กฎระเบียบที่ทางโรเรียนได้ประกาศเอาไว้
อย่างเคร่งครัด ถ้าหากผู้ประกอบการคนใดกระทำผิดกฎ จะต้องเลิกขายทันที
จะไม่มีการบอกกล่าวตักเตือน คือ ให้เลิกขายสถานเดียวโดยไม่มีข้อแก้ตัวเพราะรู้กฎระเบียบดีแล้ว
เห็นมั๊ยค่ะ ขายของในโรงเรียนไม่ใช่เรื่องง่ายเลย หลายคนทำตามกฎระเบียบไม่ได้
ก็ต้องออกไปเพราะไม่สามารถทำตามได้ เพราะร้านข้าว ร้านก๋วยเตี๋ยวจะต้องมีคนงานช่วยงาน
อย่างน้อยก็ 2-3 คน เพราะงานเยอะ
 
และสิ่งที่สำคัญคือ เจ้าของร้าน จะต้องอยู่ร้านประจำห้ามให้ลูกจ้างมาขายแทน
เพราะเคยมีปัญหาผู้ที่ทำธุระกิจ มาเปิดร้านในโรงเรียนหลายโรงเรียนในจังหวัดระยอง
แล้วจ้างคนมาขายแทน เจ้าของไม่ต้องทำงานเลยไม่รับรู้ปัญหาและมีปัญหามากมาย
อีกอย่างหนึ่งทางโรงเรียนต้องการให้มีการแบ่งการเป็นเจ้าของร้านค้า
เพื่อให้คนหลายคนมีสิทธิ์เป็นเจ้าของร้านในโรงเรียน
โดยเฉพาะคนที่เคยเป็นลูกจ้างในโรงเรียนมาก่อนนั่นเอง
นี่ก็เป็นกฎระเบียบอีกข้อหนึ่งในกฎทั้งหมด  22 ข้อ
 
(โอ๊ยๆๆปวดไหล่มากขอพักหน่อยนะค่ะ)
 
 
 
" มาว่ากันต่อเลยค่ะ "
 
ในส่วนของร้านค้าช่วงปิดเทอม เกือบ 3 เดือนจนถึงวันนี้ มีร้าน ว่างอยู่ 2 ร้าน
เป็นร้านขายข้าวราดแกง และร้านขายก๋วยเตี๋ยว ได้ยกเลิกสัญญาไป
เนื่องจากช่วงปิดเทอมเป็นเวลานานเกือบ 3 เดือน ได้ไปทำธุระกิจอย่างอื่น
ส่วนร้านที่ว่างก็ต้องหาคนใน  หรือคนที่เคยทำงานในโรงเรียนอยู่ 
มาทำต่อไป เพราะทางโรงเรียนจะให้โอกาสก่อน
ถ้าคนในไม่ต้องการ ทางโรงเรียนถึงจะอนุญาตและเปิดโอกาสให้คนภายนอก
ที่มาติดต่อเอาไว้มากมาย เข้าไปเป็นเจ้าของและเข้าไปขายในโรงเรียนได้
 
 
 
 
ในโรงเรียนมีร้านค้าที่ขายประเภทอาหาร มีทั้งหมดจำนวน  30 ร้าน
 
แบ่งเป็นร้านขายก๋วยเตี๋ยวจำนวน  10 ร้าน
ร้านขายข้าวราดแกงจำนวน   10 ร้าน
ร้านผลไม้จำนวน  1 ร้าน
ร้านขนมปังเบเกอรี่จำนวน   1 ร้าน
ร้านซาลาเปาขนมจีบจำนวน  1 ร้าน
ร้านขายลูกชิ้นทอดหรือของทอดต่างๆจำนวน  3 ร้าน
ร้านซูชิจำนวน  1 ร้าน
ร้านขนมหวานน้ำแข็งใสจำนวน 1 ร้าน
ร้านขายไอครีม จำนวน  2 ร้าน
 
ส่วนร้านขายน้ำและเครื่องดื่ม มีทั้งหมดจำนวน   8 ร้าน
ในนี้จะมีน้ำปั่น น้ำผลไม้ น้ำหวานต่างๆรวมกัน
 
ส่วนเรื่องการขาย ราคาขายทางโรงเรียนจะเป็นผู้กำหนด
ว่าจะให้ขายข้าวราดแกงจานละเท่าไหร่
 
ราดกี่อย่างจานเท่าไหร่ ก๋วยเตี๋ยวชามละเท่าไหร่  พิเศษเท่าไหร่
อันนี้ต้องเขียนลงในสัญญาเลย และต้องขายตามราคาที่ทำสัญญาเอาไว้ เท่านั้นเช่น....
 
 
ราคาข้าวราดแกง 1 อย่างราคา 18 บาท.  ราด 2 อย่าง 20 บาท. เพิ่มไข่ดาว 23 บาท
ส่วนก๋วยเตี๋ยวชามละ 18 บาท . พิเศษ 20 บาท  .. เพิ่มน่องไก่ 25 บาท ถูกมากๆค่ะ
ร้านไหนขายมากกว่าราคาที่กำหนด ถ้าหากทางโรงเรียนรู้เข้า และจับได้ จะต้องเลิกขายสถานเดียว
ส่วนไอติมโคนละ 7 บาท น้ำผลไม้ น้ำปั่น แก้วละ 5 บาท
 
ส่วนขนาดของแก้วน้ำพลาสติกใส ทางโรงเรียนกำหนดให้ขนาดเท่ากัน ห้ามซื้อมาเล็กกว่า
เพราะเคยมีปัญหาแม่ค้าหัวใสซื้อแก้วขนาดเล็กมากมาใส่น้ำขายให้เด็กนักเรียนนั่นเอง
ทางโรงเรียน จะกำหนดเอาไว้มั้งหมดเพื่อตัดปัญหาที่เคยเกิดขึ้นมาแล้วนั่นเอง
 
 
 
 
 
ส่วนซาลาเปาขนมจีบ ที่ขายอยู่ ทางโรงเรียนกำหนดให้ขายลูกละ 5 บาท ลูกใหญ่ 10 บาท
ยอดขายจะน้อยลงกว่าเมื่อก่อนเนื่องจากราคาสินค้าในท้องตลาดหลายอย่าง เพิ่มสูงขึ้นนั้นเอง
และเราไม่สามารถเพิ่มราคาได้ตามต้องการ ต้องรอจนกว่าจะขอขึ้นราคาในวันที่ประชุม
และทำสัญญาเท่านั่น และในวันนั้น ได้ขอเพิ่มราคาซาลาเปาปรับขึ้นเป็นลูกละ 6 บาท
ส่วนขนมจีบที่เคยขายราคาลูกละ 2.50 บาท ขอเพิ่มขึ้นเป็นราคา ลูกละ 3 บาท
นี่เป็นการขอเพิ่มราคาได้ ในรอบ 6-7 ปี ใจที่สุดเลยค่ะ
จะได้เงินเพิ่มเป็นค่าเช่าร้านในแต่ละวันก็ยังดี
 
 
 
 
 
 
 
การขายของแต่ละร้านนั้น แน่นอนย่อมมีปัญหา มีเรื่องทะเลาะกันมากมาย ไม่เว้นแต่ละวัน
เป็นปัญหาจุกจิก ขอยืมเงินกันบ้าง เงินไม่พอใช้บ้าง
แม่ค้าหลายคนมีเจ้าหนี้ตามเข้ามาทวงหนี้ในโรงเรียนหลังเลิกขาย
เพราะจะได้มีเงินจ่าย ส่วนมากแม่ค้า หลายคนเล่นหวย เล่นแชร์
เล่นไพ่ในวันหยุดกันก็มีหลายคน การใช้จ่ายเงินไม่ระวัง มีหนี้สินมากมาย
กู้ยืมเงินกันใช้เพื่อมาลงทุนในแต่ละวัน อีรุงตุงนังไปหมด
 
 
เพราะส่วนมาก แม่ค้าหลายคน จะมีรายได้เฉพาะร้านในโรงเรียนเท่านั้น
ไหนจะจ่ายค่าลูกจ้างในแต่ละวัน ไหนจะเก็บเงินไว้ลงทุนในวันต่อไป
หักรายจ่ายออกแล้วมีเงินเหลือไม่มาก  ถ้าโรงเรียนปิดเทอมนาน
ไม่มีรายได้พอเปิดเทอมไม่มีเงินมาลงทุนจะขอยืมเงินกันกับคนที่รู้จัก
แล้วทยอยคืน ตอนขายของในแต่ละวันนั่นเอง
 
 
แม่ค้าหลายคนที่มีรายได้จากสามีด้วย  ถึงแม่ว้าจะขายของไม่ดี
หรือมีปัญหาแต่ก็ยังมีงานและเงินสำรอง
เพราะงานหลักหรือรายได้หลักไม่ได้อยู่ที่ขายของในโรงเรียนอย่างเดียวเท่านั่น
บางคนก็เป็นภรรยาครูที่สอนอยู่ในโรงเรียนนั่นเอง จึงไม่มีปัญหาเรื่องเงิน
บางคนมีสามีเป็นตำรวจ  จะต่างกัน ไม่เหมือนคนที่ขายของมีรายได้อย่างเดียวในโรงเรียนเท่านั้น
เพาะยอดขายหรือรายได้ถ้าไม่จัดสรรให้ดี รายจ่ายมากกว่ารายรับ
ย่อมมีปัญหาแน่นอนเพราะไม่มีรายได้จากที่อื่นมาหมุนเวียน
 
 
แม่ค้าบางคนมีสามีเป็นฝรั่ง  ( คริๆๆ มีคนเดียวเท่านั้น) 
ทำงานพอมีรายได้ แก้เหงาไปเพราะยังมีแรง มีไฟ ใกล้ดับ อิๆ
และยังมีความสามารถอยู่ รายได้ก็พอใช้จ่ายในบ้าน เป็นค่าเช่าบ้าน
ค่าโรงเรียนลูก ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าอยู่กิน อื่นๆอีกมากมาย
ก็พออยู่ได้ ถ้าขายดีก็ยังมีเหลือให้เก็บ ถ้าโรงเรียนปิดเทอมเป็นเวลานานก็ยังมีเงินสำรองใช้
เพราะรายได้หลักไม่ได้อยู่ที่ขายของในโงเรียน  ถึงแม้ว่าจะยอดขายตก
แต่ก็ยังมีรายได้อื่นเข้าบ้านอยู่แล้ว แต่ทุกวันนี้ ค่าครองชีพและค่าใช้จ่ายที่บ้านเรา
สูงขึ้นมากไม่เหมือนสมัยก่อนแล้ว
 
 
แต่บอกตรงๆเราไม่เคยไปทะเลาะกับใคร ไม่ค่อยยุ่งกับใครเพราะเคยมีหลายคนมาขอยืมเงิน
หลังจากมาสนิทกันเราไม่นาน แต่เราก็รู้ทันเลยขออยู่ห่างๆเอาไว้จะดีกว่าเพราะเคยมีปัญหามาแล้ว
 
 
แต่การขายของในโรงเรียนนี้ มันก็มีข้อดีเพราะเป็นทำเล ในโรงเรียนปะจำจังหวัด
เป็นทำเลที่แน่นอน เรามีร้านประจำ ขายประจำ ไม่ต้องขนของหรือหรือแดด หนีฝน
เหมือนไปขายที่ตลาดนัดหรือนอกโรงเรียน  ถึงแม้ว่าค่าเช่ารายจ่ายอาจจะแพงกว่านิดหน่อยก็ตาม
เพราะขายของกินเราต้องหาทำเลดีๆ มีผู้คนพลุ่นพล่าน ไม่อย่างนั้นแล้วจะไม่คุ้ม
ในโรงเรียนนี้ มีเด็กทั้งหมด 4.000 คน ครูอาจารย์  200 กว่าคน ต้องกินข้าวในโรงเรียนเช้า กลางวัน
ส่วนตอนเย็นน้อยมากนอกจากของกินเล่นๆๆและเด็กๆ ส่วนใหญ่จะกลับบ้านกันหมด
 
 
ทางโรงเรียน ได้เพิ่มมาตรการรักษาและดูแลความปลอดถัยให้กับทุกคนในโรงเรียน
โดยเฉพาะเด็กนักเรียน โดยการติดตั้งกล้องวงจรปิดถายในบริเวณโรงเรียนจำนวน 104 ตัว
ทุ่มเงินกว่าล้านกว่าบาท เพื่อความปลอดภัยให้กับเด็กๆในโรงเรียน
เพราะเป็นโรงเรียนประจำจังหวัด เป็นเด็กเยนดีเป็นส่วนมากและต้องมีการสอบคัดเลือก
เป็นโรงเรียนรัฐบาลที่มีชื่อเสียงระดับต้นๆ อีกแห่งหนึ่งของประเทศไทย
เด็กๆส่วนมาก 80 เปอเซนต์ มาจากครอบครัวที่มีฐานะ เป็นโรงเรียนที่ทางมหาวิทยาลัยของรัฐ
และสถาบันการศึกษาชื่อดัง ให้โควต้ารับเด็กที่โรงเรียนนี้ เพื่อไปศึกษาต่อมากที่สุดอีกแห่งหนึ่ง
 
 
 
 

ขอผ่าน

เหลวไหล
17

ดอกไม้ให้เธอ
2

จับมือหน่อย
2

ทึ่ง

ตแหน่งของเพื่อน (21 คน)

ความคิดเห็น ความคิดเห็น (42 ความคิดเห็น)

ตอบกลับ YUN 10-5-2012 21:56
ถึงจะเหนื่อยหน่อยแต่ยังดี เป็นนายตัวเองนะพี่ตุ๊ก คนไหนใจไม่ทนจริงๆคงจะเลิกขายไปน้อพี่ตุ๊ก
ตอบกลับ DDD 10-5-2012 22:51
เขียนได้ดีมีสาระมากที่สุด
อย่าเรียกว่าแก่สิอายุมากขึ้นแค่นั้น
วัย40กว่าๆยังไม่แก่สำหรับเราจะต้อง50  กว่าขึ้นไปถึงจะเรียกว่าเริ่มแก่
เพราะหมดเลือดหมดไฟในตัวไปหลายอย่าง

เห็นแล้วมันก็ดีนะตุ๊กไม่รวยแต่เลี้ยงตัวเองกับลุกได้โดยไม่ต้องไปจกเอาเงินเก็บมากินมาใช้และไม่ต้องไปยืมคนอื่นมาใช้
คนทำงานคือคนมีงานให้ทำมีสิ่งดีเข้ามาในชีวิตให้ขบคิดเพื่อวันพรุ่งนี้ว่าจะทำอะไรไปขายดี

ไม่รวยแต่กินอิ่มก็ดีถมไปแล้วเพราะเรายังมีแรงทำจะได้ไม่น่าเบื่อ
สิ่งที่ดีก็คืออย่างที่ตุ๊กบอกมาคือไม่ต้องกลัวอากาสเปลี่ยนแปลง
ตอบกลับ samanan 10-5-2012 23:59
..ถูกใจมากเลยค่ะ..อันนี้สาระล้วนๆ ..นักเรียนเยอะจังนะคะ ร้านค้าก็เยอะ..ตามธรรมดาค่ะ ยังไงก็ต้องมีกฏเกณฑ์ ขนาดตามบริษัทใหญ่ๆ ที่ ญาเคยทำงาน กฏก็เยอะ...นี่เป็นนักเรียน ซึ่งเป็นเด็กๆทั้งนั้น แต่ว่าไป จำนวนนักเรียน มากกว่าพนักงานในบริษัทเก่า ของญาอีก...เข้ามาอ่านแล้วได้ประโยชน์เยอะเลยค่ะ..อ้อ เสริมของพี่ตุ๋ยนิดนึง ห้ามเรียกว่า ตัวเองแก่นะคะ แค่ สูงวัยขึ้นมานิดนึงเท่านั้น....
ตอบกลับ Monfra 11-5-2012 01:20
เอาดอกไม้มาเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้พี่ตุ๊กจ้า...สาระล้วนๆจ้า ดีใจด้วยนะค่ะ ได้ขึ้นราคาเปาแล้ว เพราะว่ามันจำเป็นค่ะพี่ตุ๊ก เข้าใจดีค่ะ สู้ สู้นะค่ะ
ตอบกลับ คนใต้ 11-5-2012 02:12
มาเป็นกำลังใจ อย่าลืม ทำเสื้อยืด เอาใว้ไปใส่ ขายของที่โรงเรียน สโกเเกน มีใว้ บนเสื้อว่า....คุยได้ทุกๆๆเรื่อง ยกเว้นเรื่อง ยืมเงิน ....เอาใว้ข้างหหลัง ...ส่วนด้านหน้า เสื้อยืด...ใช้คำว่า รู้หน้าไม่รู้ ใจค่ะ.....   เวลาคนมายืมเงิน หันด้านหลังให้ชมค่ะ เวลา คนมา พูดเรื่องคนอื่นๆๆๆ ยืนด้านหน้า เสื้อให้อ่านค่ะ 555
ตอบกลับ ฝ้าย 11-5-2012 02:14
สาระดีๆทั้งนั้นเลยค่ะ ถึงยังไงเราก็เป็นนายตัวเองค่ะพี่ตุ๊ก
ตอบกลับ sukanya 11-5-2012 03:57
มีสาระมากเลยล่ะ คุณตุ๊ก..ร้านค้ามีมาก ดูเป็นระเบียบ มองสะอาดตาดีจ้า
ตอบกลับ ขวัญ 11-5-2012 04:21
พี่ตุ๊กเด๋วขวัญเข้ามาอ่านใหม่อีกรอบ เข้าบ้านทีไร หนุ่มคอยกวนคอยเรียกอยู่นั่นแหล่ะ    เด๋วจะเอาโน่นเด๋วจะกินนี่ สารพัด   มาเป็นกำลังใจให้พี่สาวนะคะ
ตอบกลับ ponyamon 11-5-2012 08:33
เล็งไว้แล้ว อีกห้าปีถ้าพี่ยังไม่เลิกขายของ ได้เจอกับเจ้าชมพู่แน่ๆ
ตอบกลับ dingdong...203 11-5-2012 11:06
เจ้ตุ้กไม่เจอกันนานสำบายดีบ่   สิ่งดีๆๆมีค่าที่จิตใจของคนรับและคนให้ค่ะ

อย่ามองว่าเป็นเรื่องไร้สาระสิค่ะ เหมือนเดิมค่ะ
ตอบกลับ Supavinee-Tuk 11-5-2012 11:29
YUN: ถึงจะเหนื่อยหน่อยแต่ยังดี เป็นนายตัวเองนะพี่ตุ๊ก คนไหนใจไม่ทนจริงๆคงจะเลิกขา ...
ดีจ้าน้องยุ่น พี่คิดว่าคนเมีงานประจำมีรายได้เข้าบ้านนับว่าเป็เรื่องดี
กับหลายๆตนที่หางานไม่ได้ มีมากมายจ้า เราภูมิใจที่มีงานทำไม่เหงาค่ะ
ตอบกลับ Supavinee-Tuk 11-5-2012 11:32
dingdong...203: เจ้ตุ้กไม่เจอกันนานสำบายดีบ่   สิ่งดีๆๆมีค่าที่จิตใจของคนรับและคนให้ค่ะ

อย่า ...
สัวดีค่ะนเองแอน พี่สบายดีค่ะหวังว่าน้องก็คงเช่นกันนะ
ถูกต้องแล้วจ้า พี่เป็นคนที่มองทุกอย่ามีความหมายและมีค่าเสมอ
ตอบกลับ Supavinee-Tuk 11-5-2012 11:32
ponyamon: เล็งไว้แล้ว อีกห้าปีถ้าพี่ยังไม่เลิกขายของ ได้เจอกับเจ้าชมพู่แน่ๆ ...
ตายแล้วจะรอน้องชมพู้ไหวมั๊ยเนี๊ย อีกตั้งห้าปี ป้าตุ๊กคงจะไม่อยู่แล้วมั้ง
มาเร็วๆนะเดี๋ยวไม่ได้กินขนมจีบซาลาเปานา
ตอบกลับ Supavinee-Tuk 11-5-2012 11:34
ขวัญ: พี่ตุ๊กเด๋วขวัญเข้ามาอ่านใหม่อีกรอบ เข้าบ้านทีไร หนุ่มคอยกวนคอยเรียกอยู่นั่น ...
หวัดดีน้องขวัญ มีเวลาค่อยมาอ่านค่ะ วันนี้พี่เขียนวกไปวนมา เน็ตก็ไม่ค่อยดี
เข้ามาอ่านนะค่ะเขียนมาซะยาว เรื่องเดิมๆบ้างใหม่บ้างค่ะ
ตอบกลับ Supavinee-Tuk 11-5-2012 11:35
sukanya: มีสาระมากเลยล่ะ คุณตุ๊ก..ร้านค้ามีมาก ดูเป็นระเบียบ มองสะอาดตาดีจ้า ...
สวัสดีป้ายา ใช่ค่ะในโรงเรียนต้องสะอาดเป็นหลักค่ะ เพาะสาธารณะสุขจะออกตรวจประจำค่ะ อาหารต้องสะอาดถ้าเด็กๆท้องเสียต้องโดนออกเลิกขายแน่นอนค่ะ ตกงานกันพอดีค่ะ
ตอบกลับ Supavinee-Tuk 11-5-2012 11:36
ฝ้าย: สาระดีๆทั้งนั้นเลยค่ะ ถึงยังไงเราก็เป็นนายตัวเองค่ะพี่ตุ๊ก ...
ใช่แล้วค่ะน้องฝ้าย มี้นพี่นี่หละไม่มีลูกจ้างเพราะพี่ทำได้คนเดียว
ขอบคุณฝ้ายมากเลยจ้า
ตอบกลับ Supavinee-Tuk 11-5-2012 11:38
คนใต้: มาเป็นกำลังใจ อย่าลืม ทำเสื้อยืด เอาใว้ไปใส่ ขายของที่โรงเรียน สโกเเกน มีใว้ บ ...
ป้าขาถ้าใส่ได้ตามชอบจะใส่เสื้อสดลแกนเหมือนป้าแนะนำเลยค่ะถูกใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คุยได้ทุกเรื่องยอกเว้นเรื่องยืมเงิน สุดยอดเลยค่ะ แค่อ่านก็หงายแล้วมั่งค่ะ แต่รู้หน้าไม่รู้ใจ ใช่แล้วแน่นอน ถูกต้องค่ะ ขอบคุณป้าพวงมากค่ะ
ตอบกลับ Supavinee-Tuk 11-5-2012 11:40
Monfra: เอาดอกไม้มาเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้พี่ตุ๊กจ้า...สาระล้วนๆจ้า ดีใจด้วยนะค่ะ ได้ข ...
ฮ่าๆๆเจี๊ยบจ้า แค่ขึ้นราคาหนึ่งบาท ขอมา2-3 คั้งแล้วไม่ตกลงซะทีค่ะ
ครั้งนี้ก็แทบเลือดตากระเด็นกว่าจะขึ้นให้แต่ละอย่าง ถ้าขึ้นไม่ได้ครั้งนี้ก็ต้องรออีกเป็นปีค่ะ ขอบใจมากจ้าเจี๊ยบ
ตอบกลับ Supavinee-Tuk 11-5-2012 11:42
samanan: ..ถูกใจมากเลยค่ะ..อันนี้สาระล้วนๆ ..นักเรียนเยอะจังนะคะ ร้านค้าก็เยอะ..ตามธรรมดา ...
แซวพี่ตุ๋ยอีกแล้วน้องญา พี่ตั้งใจเขียนเลยหละยอมรับว่าเราแก้แล้วจริงๆ แต่สมองยังไม่แก่จ้า ยังมีไฟอยู่ ขอบคุณน้องญามากนะ เด้กที่นี่เยอะค่ะ แค่ชั้น ม. 1 ก็ 1.500 คนแล้วค่ะ ก็มีปัญหาเยอะนะ เด้กวันรุ่นม ปลายชอบนั่งอี๋อ๋อกัน
และแต่ละปีมีเด้กตั้งท้องกลางคันหลายคนค่ะ
ตอบกลับ Supavinee-Tuk 11-5-2012 11:44
DDD: เขียนได้ดีมีสาระมากที่สุด
อย่าเรียกว่าแก่สิอายุมากขึ้นแค่นั้น
วัย40กว่าๆยังไม ...
ขอบคุณค่ะตุ๋ย เราตั้งใจเขียนเลยค่ะ เพราะแก่จริงๆๆ จะ 50 แล้วเร็วมากเลยค่ะเวลามันผ่านไปเลยไม่กลับมา แต่ยังไงก้ยังมีแรง และไฟ ขอให้สุขภาพดีก็พอแล้วค่ะ

facelist

คุณต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะสามารถแสดงความคิดเห็นได้ เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

เพื่อน (0)

Archiver|คู่สร้างคู่สม : Koosangkoosom

GMT+7, 24-11-2017 01:43 , Processed in 0.050161 second(s), 14 queries .

Powered by Discuz! X2

© 2001-2011 Comsenz Inc. Thai Language by DiscuzThai.com

TOP